RIP Chinny

      Geen reacties op RIP Chinny

Ik weet het nog zo goed, in 2005 kreeg ik voor mijn verjaardag na lang zeuren 2 Chinchilla’s. Ik noemde ze: Chinny Mercutio Chinchilla & Channy Benvolio Chinchilla. De middelste namen kwamen uit de Musical Romeo & Julia. En de meeste weten dan ook wel wie mijn favoriet is.. Juist Chinny… Toen ik ze kreeg zeiden de dierenwinkel personeel dat ze op 2 April 2004 geboren waren. Want ja Chinny & Channy zijn broertjes. En ik was echt super blij met m’n 2 jongens. Ik had ze samen met mijn zus en ouders hand tam gemaakt en iedere avond mochten ze uit hun kooi, ze lieten zich dan pakken en liepen ook regelmatig over de bank.

In Dec. 2009 kwam daar verandering in, want ja ik ging namelijk samenwonen.. En sinds ik verhuist ben, zijn ze ook niet meer hand tam. Als je ze wil aaien dan springen ze weg. De laatste maanden liet Chinny zich soms wel aaien. Wat ik ook erg leuk vond!

Zoals jullie in mijn vorige blog hebben kunnen lezen ging het dus gisteren echt niet goed met Chinny, hing heel erg voorover met zijn hoofd over het plankje waar hij samen met Channy op zat. Ik mocht zelfs zijn hoofd ondersteunen. En ja bij mij gingen er allerlei bellen rinkelen van dit is niet goed. Ik heb een handdoek gepakt, daar is Chinny op komen liggen en ik mocht hem zelfs toedekken. Ik heb nog geprobeerd hem te laten eten, zelfs snoepjes wilde hij niet. En ook niets drinken.
Toen was voor mij heel duidelijk dit is goed mis. Om 1 uur was ik moe, dus heb ik besloten om te gaan slapen, ik wilde Chinny eigenlijk niet achterlaten maar snapte ook wel dat hij het beste bij zijn broertje in de kooi kan zijn. Ik heb hem neergelegd in het huisje, waarna enkele minuten (toen ik even terug beneden kwam) Channy al bij Chinny was gaan zitten.

Vanochtend toen ik op stond, toen ging ik natuurlijk gelijk naar de chins toe. En zag natuurlijk dat Chinny niet meer ademde. Ik pakte hem op om te kijken of hij echt wel was overleden, en legde hem op de handdoek, hij voelde zwaarder aan, en op de handdoek bewoog hij niet meer.

Omdat ik alleen maar stenen in mijn achtertuin heb, heb ik mijn ouders opgebeld en hebben we hem vanochtend gelijk in een mooi kistje begraven.
Gisteren avond had ik al afscheid van hem genomen, want ja hij betekende echt heel veel voor me. (z’n broertje ook wel hoor)

Terug thuis gekomen, eerst de kooi verschoond, want ja je weet nooit of Chinny ziek was. En ik wil Channy nog lang bij me houden….. Het doet wel heel raar aan z’n grote kooi met maar 1 chinchilla erin.. En ja voor gisteren had ik niets in de gaten, dus kwam het toch onverwachts…

Ik hoop dat Chinny nu zijn rust heeft gevonden…. Ik zal hem echt missen…

Plaats hier je reactie :-)